Samenvatting door Marc:
De maatregel is voor bestaande WIA‑gerechtigden met een lopende uitkering in strijd met acht verdragsrechtelijke grondslagen:

ILO 102 en ILO 128: standstill‑verplichting voor premiegefinancierde aanspraken wordt bijzonder strikt uitgelegd; een generieke korting zonder individuele toets is ontoelaatbaar.
ESH art. 12: non‑regressiebeginsel; structurele verslechtering zonder reële alternatieven is in strijd met het Handvest van de Raad van Europa zoals uitgelegd door het ECSR.
IVESCR art. 9: regressieverbod; de bewijslast dat de maatregel onvermijdelijk en proportioneel is, kan niet worden gedragen.
CRPD art. 28: non‑regressieverplichting specifiek voor personen met een handicap; ook procedurele schending bij ontbreken van adequate consultatie (art. 4 lid 3).
EVRM P1‑A1: premiegefinancierde aanspraak is beschermd eigendom; ontneming of ingrijpende beperking zonder compensatie en zonder legitiem doel is verboden.
EU‑Handvest art. 17: klassiek eigendomsrecht met directe werking; gedeeltelijke ontneming of ingrijpende beperking zonder vergoeding en zonder algemeen belang is verboden, ook indien als regulering van eigendom gekwalificeerd.
EU‑Handvest art. 34: sociaal zekerheidsrecht; de maatregel eerbiedigt de wezenlijke inhoud niet en beantwoordt niet aan een erkende doelstelling van algemeen belang.
Het beroep op de ruime beoordelingsmarge faalt op alle niveaus: geen aangrijpingspunt bij ontbreken van legitiem doel, inherent smal bij premiegefinancierde aanspraken en klassieke grondrechten, begrensd door verdragsnormen, en uitgesloten bij structurele uitzichtloosheid.
Daarom is de verlaging voor bestaande WIA‑gerechtigden onverbindend, althans dient zij in individuele procedures buiten toepassing te blijven.

De maatregel is zowel primair — wegens het ontbreken van ieder legitiem doel — als subsidiair — wegens het ontbreken van reële aanpassingsmogelijkheden — in strijd met acht verdragsrechtelijke grondslagen. De financiering via het Aof sluit bezuiniging op de rijksbegroting uit en ontneemt de maatregel iedere rechtvaardigingsgrond. Een overgangstermijn heft dit niet op.